De DaVeggie Code

Professor in de Symboliek Fielding George voelde de pijn in zijn rug steeds erger worden. Hij was moe, hij had honger en dorst en kon nauwelijks ademen. De lucht in de gewelven van de kleine Romaanse kerk was zwaar en oud en het leek wel alsof het vocht dat door de vloer oprees, alle zuurstof wegnam.

Hij had de voorbije uren gehurkt doorgebracht. Nu stond hij behoedzaam op, voorzichtig om zijn hoofd niet opnieuw te stoten tegen de ongelijke stenen van het plafond. Hij voelde de achterkant van zijn hoofd. Yep, de bult was er nog steeds.

Achter zijn rug hoorde hij de rustige ademhaling van Speciaal Agent Louise Wells. Hij draaide zich om en zag haar silhouet in het gele schijnsel van hun zaklamp. Voor de zoveelste maal die dag was hij verwonderd over haar vastberadenheid om het symbool te vinden waar ze al een hele tijd naar op zoek waren. Hij vroeg zich af of ze zich ooit in haar leven al eens had gewonnen gegeven.

"Niks zeggen!"

Haar stem doorbrak de stilte en deed hem schrikken.

"Sorry? Wat?"
"Ik wil je niet horen zeggen dat we het symbool hier niet gaan vinden. Het moet hier zijn. De laatste aanwijzing wees duidelijk naar de gewelven van deze kerk!"

George zweeg. In de eerste plaats omdat het hem ergerde dat ze blijkbaar zijn gedachten kon lezen maar ook vooral omdat hij de voorbije 24 uur geleerd had haar niet tegen te spreken. Plotseling hield Louise haar adem in.

"Hier! Ik heb iets gevonden!"

Fielding nam de zaklamp en scheen in haar richting. Hij merkte dat een van de stenen in de vochtige slijmerige muur ontbrak. Wells stak haar hand in de opening en haalde er een klein houten kistje uit.

"Hebbes!"

Terug in Fielding’s hotelkamer, waren ze erin geslaagd het kistje open te breken. Ze staarden naar de inhoud. De professor bestudeerde het object voorzichtig.

"Het is een driehoek waarvan de horizontale zijde ontbreekt. Afhankelijk van het materiaal dat gebruikt werd en de omtrek, is het ofwel het klassieke symbool van de Triangulums of het verwijst naar de krijgsheer Dynes. Er staan Romeinse cijfers op de achterkant. I.X.V. Geen idee wat het betekent. Ik ga heel wat opzoekingswerk moeten verrichten en dat gaat heel wat tijd vergen."

George keek op. Speciaal Agent Louise Wells keek hem geamuseerd aan.

- "Het is een V, Professor."

- "Sorry?"

- "Een V. Je weet wel. De 22ste letter van het alfabet."

Fielding keek haar verbaasd aan.

"Maar dat is onmogelijk! Dat is geen symbool dat ik ken. En hoe verklaar je de Romeinse cijfers dan?"
"De cijfers verwijzen naar 1 oktober 2005. World Vegetarian Dag. V voor vegetarisme."

De uitdrukking op de professor’s gezicht deed haar in lachen uitbarsten.

"Wil je me zeggen dat we de voorbije 24 uur de hele stad rondgedraafd hebben voor niks!!"

Louise nam hem bij de hand.

"Niet voor niks Professor. Kom, ik trakteer je op de allerlekkerste vegetarische maaltijd die je ooit gegeten hebt. Je verdient het."

*********

For more information on World Vegetarian Day, please click here.